Backpacken in Thailand- de aankomst

  • 16 juni 2017

Conclusie alleen backpacken?

Ik ben weer terug van het backpacken in Thailand en ik heb geen seconde spijt gehad van mijn keuze om alleen te gaan. Ik vind het zelfs jammer dat ik terug ben. Ik had verwacht dat het 3 lange weken zouden worden waarbij ik veel ging nadenken, maar het tegendeel is waar. De weken vlogen echt voorbij en omdat ik zoveel heb gedaan heb ik amper kunnen nadenken of me ook maar alleen gevoelt. Het waren de 3 leukste & mooiste weken van m’n leven, waarin ik mezelf nóg beter heb leren kennen en waarin ik mijn levensdoel heb gevonden… ik ga beginnen bij het begin…

Het vertrek, emoties!

11 april brak aan, tot mijn grote verbazing had ik ontzettend goed geslapen. Vroeger deed ik geen oog dicht als ik me ergens op verheugde (lees: eerste schooldag, vakantie, uitjes), dus dat viel me alweer mee. Gelukkig moesten we op tijd vertrekken dus ik had geen tijd om de uren af te tellen. Janne, mijn beste vriendin, en mijn moeder hebben me naar de luchthaven in Brussel gebracht. Het voelde echt onwerkelijk. De backpack waar ik al zolang tegenaan heb gekeken, mijn vliegtuig-chill-outfit die klaar heeft gelegen.. het is zover! Op de luchthaven aangekomen besefte ik echter nog steeds niet dat ik backpacken ging.. alleen.. Totdat ik vele appjes kreeg van vrienden en familie die me een fijne vakantie wensten. Het inchecken in Brussel ging een beetje moeizaam maar dat kwam achteraf gezien denk ik omdat ik echt super zenuwachtig was! Gelukkig stond Janne wel nog aan mijn zijde om me te helpen. Daarna brak het moment aan om afscheid te nemen. Ik knuffelde ze helemaal kapot en toen liep ik met m’n backpack richting de douane. Na 10x zwaaien en handkusjes geven kon ik ze niet meer zien. En daar stond ik dan. Helemaal alleen, met een vliegticket in m’n handen. Wat ga ik in hemelsnaam doen? De tranen rolden over mijn wangen, iedereen kon me zien, maar dat maakte me op dat moment niets uit.

De vliegreis naar Thailand

Eerst had ik een 7-urige vlucht naar Dubai. Ik heb ervoor gekozen om met Emirates te vliegen omdat ik hier al eens mee heb gevlogen en dat was zoooo goed bevallen! Ik voel me echt een prinsesje aan boord. Een dekentje, alle films en spelletjes die je je kunt bedenken, kussentje, genoeg ruimte en voornamelijk eten, eten en nog eens eten! Het ontbreekt je echt aan niets en het is heerlijk! De stoel naast mij was vrij en daarnaast zat een man. Gek genoeg begon ik pas een gesprek met deze man toen we de landing in gingen zetten. Een paar gangpaden verder ging namelijk een gekke man een huge scène schoppen omdat hij ruzie had met z’n buurman.. wij hebben ons met z’n 2en dood gelachen omdat we hem maar een aansteller vonden. Dus het eerste Engelse gesprek was een feit. Hij woonde in België maar kwam uit Dubai en ging voor een bruiloft even op en neer. Het is fascinerend om iemands levensverhaal zo aan te horen en ik vertelde hem over mijn aankomende avontuur.

In Dubai moest ik 8 (!!) uur wachten op mijn volgende vlucht en hij stelde voor om samen iets te gaan eten, dat vond ik iets ‘too close’ dus heb ik maar een smoesje verzonnen (waar ik stiekem heel goed in ben). In Dubai ben ik lekker wat gaan chillen, eten, lezen & schrijven om de tijd te doden. Toen het bijna zover was dacht ik… ik ga maar eens naar de juiste gate lopen. Nou, dat bleek een hele opgave! Ik kwam bij de gate aan maar deze bleek niet meer in gebruik te zijn. Voor mij liep een Chinees meisje ook naar diezelfde gate en ons werd verteld dat we beter de trein konden nemen naar de andere kant om bij de juiste gate te komen. Wacht even… de trein..?! Jep.. welkom in Dubai Airport. Ik had werkelijk geen idee waar ik heen moest, dus besloot ik het meisje stiekem te achtervolgen. Na een wandeling + treinritje van bij elkaar opgeteld ruim 1 uur kwam ik… onee, ‘ kwamen we’ ;).. bij de gate aan! Op naar Bangkok!

De aankomst en wat ik meemaakte…

De vlucht naar Bangkok duurde nog eens 8 uur maar ook deze uren vlogen weer zo om. Om heel eerlijk te zijn besefte ik op het moment dat ik in Bangkok landde nog steeds niet helemaal dat ik echt de komende 3 weken alleen ging reizen door Thailand. Het klinkt natuurlijk heel gek, maar het voelde echt zo. Ik kwam vlekkeloos door de douane en ook mijn backpack kwam netjes aan. Oké en nu? Ik liep richting de bordjes van de taxi plaats. Buiten aangekomen kwam er een walm van warme lucht over me heen. Oké, ik ben in Thailand, ik besef het nu, haha. Bij de taxistandplaats kon je nummertjes uit een apparaat trekken en met dit briefje kon je naar de standplaats lopen van jouw nummer. Ik had nummer 3 dus ik kon lekker ver lopen, ik stond namelijk helemaal achteraan bij nummer 30. De taxichauffeur legde mijn backpack netjes achterin en ik checkte even of hij op de taximeter ging rijden. Yes, ofcourse. Ik gaf hem het adres van mijn hotel en hij gaf aan dat hij me aan het begin van de straat af zou zetten en dat ik het laatste stukje dan moest lopen. Onderweg betaalde ik wat voor de tolwegen en een klein uurtje later, om 22.00 uur lokale tijd (en slechts 8 euro lichter) stond in aan het begin van Khao San Road. Dé backpackers- & party straat van Bangkok! Khao San Road is sowieso hartstikke vet, maar ik heb het geluk gehad dat ik Songkran mocht meemaken. Songkran is Thais nieuwjaar wat officieel 3 dagen gevierd wordt met meel & water. Het meel wordt nat gemaakt en dit smeren ze op ieders gezicht. Wit staat namelijk volgens Thaise mensen voor schoonheid & rijkdom. De straat was zo druk dat ik me echt door de menigte heen moest wurmen om bij mijn hotel te komen. Ik werd van alle kanten nat gespoten door mensen met waterpistooltjes en ik kreeg ook wat lekkere smurrie in m’n gezicht. Na het inchecken in mijn hotel heb ik meteen even een waterdicht hoesje gekocht voor mijn iPhone en geld (0,50 cent). Ik kwam aan op mijn hotelkamer en ik was helemaal gesloopt van de 22-urige reis. Maar daarentegen was ik ook heel nieuwsgierig geworden naar wat er op straat allemaal was. Normaalgesproken zou ik echt voor de veilige weg kiezen en gewoon zijn gaan slapen, maar ik dacht echt ‘fack it’ je gaat gewoon! And so she did… even douchen, omkleden en naar buiten. Ik was m’n hotel nog niet uit of er werd al een emmer ijskoud water over me heen gegoten, gevolgd door Aziaten & toeristen die me nat spoten met hun waterpistolen. Wat een ervaring was dit! Op Khao San Road was het een groot gekkenhuis (ik voelde me dus meteen thuis). Iedereen was drijfnat en zat onder het meel. Ik ben eerst even wat gaan eten op straat. Heerlijke Pad Thai met ei en kip (1,60 euro). Uiteraard met stokjes. Daardoor duurde het wat langer 😉

Daar ging ik helemaal alleen!

Daarna ben ik op en neer gaan lopen en feesten tussen de menigte. In Bangkok weten ze echt hoe ze moeten feesten, ik was echt verrast over de goede muziek en de gezelligheid. Ik krijg hier in Nederland vaak de vraag: “is dat niet gek, alleen op stap?” Nou ja, eigenlijk wel. Maar het was zoooo druk dat echt niemand kon zien of ik met een groep was of alleen. En ik voelde me ook totaal niet alleen. Op een gegeven moment greep iemand me vanuit de menigte en trok me naar zich toe. Hij: “Are you alone?”, Ik: “Yes, I am”, Hij: “Not any more”. En dat was het begin van een avond vol feesten, dansen & zelfs bier drinken. Hij vroeg niet eens wat ik wilde drinken.. ik kreeg gewoon een halve liter bier in m’n handen geduwd. Haha, geweldig! Op een gegeven moment liepen we samen door de menigte en tilt hij me opeens ‘out of the blue’ op en nog geen seconde later zit ik in zijn nek. Heel even spartelde ik en vroeg ik hem what the f*ck hij aan het doen was maar daarna keek ik om me heen. Hoewel ik in de meest luidruchtige straat van heel Thailand was, was het even stil. Ik had uitzicht over de hele straat, iedereen die Songkran aan het vieren was, de prachtige omgeving, de leuke streetfood kraampjes en alle mooie mensen om mij heen.

Ik ben in Bangkok!! En als dit al de eerste avond is van mijn 3-weekse reis, dan belooft het echt de beste vakantie ooit te worden! To be continued…..Xxx Ilse Instagram: ilse_travel